jet lag

şu jet leg denilen olayın çok sosyetik ve entel bişiy olduğunu düşünmüşümdür. ööle entel diilmiş azizim. çok zormuş hakkaten. hani derlerdi ya paristen uçtum çok yorgunum jet lagden dolayı filan. insan yaşayınca anlıyor. 34856saat süren uçak yolculuğunun sonunda saat farkından dolayı 2 gün hiç uyumamış gibi bişi olduk. ilk gece bu sebeple 14 saatten fazla uyuduk. öğlen 3e doğru uyanarak ev ahalisine günaydın dedik :P

ev halkı sağolsun çok iyi ağırladı bizi. çok rahat ettik doğrusu. buyrun bu da ev ahalisi...

o gün resmi işlerimizi halledebilmemiz için belediyeye götürdü akiko bizi okulu gezdirdi. lazım olan elektronik aletleri alabilmemiz için büyük mağazzalara filan götürdü. yanımızda o olmasaydı hakkaten öksüz gibi kalcakmışız ya. harbi kızmış akiko. burdan ona öpücüklerimi yolluyorum :)

akşam yemeğinden sonra ise kimono giyme isteğimizi gayet kibar bir dille belirttikten sonra akikonun babannesi bize çok süper kıyak yapıp milyarlık kiimonoları giydirdi. ama öncesinde bizden duş almamızı istedi. kimono giyecek herkesin yaptığını düşünerek kişisel algılamak istemedik :)))

kimono aslında bööle kocaman içinde yüzülen bişi. istersen 100 kilo ol yine aynı kimonoyu giyebilirsin. yok efendim kilo almıyım alırsam sığamam gibi dertler edinmene hiç gerek yok :)

kocaman olduğundan dolanıyosun içinde. bi de kimono kat kat giyilen bişiy. şu üstümdekinin altında bunun gibi yine uzun elbisemsi şeylerden var.

ve tek başına kesinlikle giyilemeyen bişe. en azından 1 kişinin olması lazım. 2 kişi olursa daha kolay giyiyosun.

bu arada şu gördüğünüz odanın tümü kimono ve aksesuarlarıyla dolu. hırsız gelse odayı soysa gitse zengin olacak adam...

tam bitti sanıyorum nefes alıcam bi rahatça. ananne tekrar elinde başka bişile çıkıp geliyo. üstümdekilerin toplamda kaç kilo olduğunu merak ettim doğrusu.

işte bu soldaki de son halim. her ne kadar kimononun içinde nefes almada zorlanılsa da tebessümsüz foto olmaz di mi ya! :)))

bu pozu istanbul japon kültür festivalinde kimono modelliği yaptığım zaman japon bi sensei (üstad demek oluyo)den öğrenmiştim.

sağ diz hafif kırılarak baş o tarafa çevriliyor :)

şu yukardakinde nefes almakta ne kadar zorlandığımızı söylemeden geçmek istemiyorum.

işte böyle dostlar geldiğimizin ertesi günü kimono giyebilme şansına sahip olduk. çok da güzel oldu :)